Kaemic himself

Jestem kim jestem, czasem dziecinny, czasem ironiczny, czasem wulgarny, często mistrz komplementów, ze specyficznym humorem. Pisze tu o tym co mnie boli lub co mnie cieszy. Lubie czytać o pneumatycznych kolanach (Hi M. ), kocham pewną Mone, nienawidzę brata i nie lubię ludzi jako gatunku. IMO władza powinna być całkowita, totalitarna i w moich rękach. Wierzę głównie w siebie, ale i w dyskordianizm.

W tym miejscu chciałbym podziękować wszystkim ludziom dzięki którym jestem kim jestem (lista nie wg proporcji, bo każde z was tyle wniosło w moje życie i w tak różne jego dziedziny, że tego się zmierzyć nie da):
- Mona (moja jedyna, która dała mi dostęp do filozofii miłosnej i z którą pobiłem rekord rozmowy na gg – 10h)
- Martika (co mi pokazała jak wygląda optymizm i pokazała jego filozofie)
- Mag nZ (która mi często pomagała i filozofowała)
- Sylwia pe-cze (co była równie pesymistyczna jak ja i wzajemnie się sobie żaliliśmy oraz wspierali gdy zabrakło siły na dalsze życie)
- Liza (pierwsza, która pokazała mi co to znaczy psychodeliczna rozmowa i poznała mnie ze Slipknotem i rockiem oraz która przez wiele lat była dla mnie ideałem dziewczyny)
- Yoshi (która ciągle powtarzała, że jestem fajnym facetem, aż w to uwierzyłem)
- Mao Sukuta (co zdradziła mi sekret ideału i pomagała mi do niego dążyć)
- Obcior (który zawsze pocieszał mnie i w miare możliwości pomagał)
- Solar (brat wiosła po katanie, ciągle próbujący mnie na Kaczmar-fana zmienić, co gadaliśmy nieraz tak psychicznie, że aż strach)
Wszystkim wam wielkie dzięki.

I’m a perfect warrior, cold and ruthless. I destroy plantes with no regrets. I don’t kill for money, I kill for that what I belive in. You may have invaded my mind and body, but there’s one thing Kaemic always keep’s, his pride.